Skip to main content
Global

14.3: DNA 复制的基础知识

  • Page ID
    202950
  • \( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)

    \( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)

    \( \newcommand{\dsum}{\displaystyle\sum\limits} \)

    \( \newcommand{\dint}{\displaystyle\int\limits} \)

    \( \newcommand{\dlim}{\displaystyle\lim\limits} \)

    \( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\) \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)

    ( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\) \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)

    \( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\) \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)

    \( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\) \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)

    \( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)

    \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)

    \( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\)

    \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)

    \( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\)

    \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)

    \( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\)

    \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)

    \( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\)

    \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)

    \( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)

    \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\) \( \newcommand{\AA}{\unicode[.8,0]{x212B}}\)

    \( \newcommand{\vectorA}[1]{\vec{#1}}      % arrow\)

    \( \newcommand{\vectorAt}[1]{\vec{\text{#1}}}      % arrow\)

    \( \newcommand{\vectorB}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)

    \( \newcommand{\vectorC}[1]{\textbf{#1}} \)

    \( \newcommand{\vectorD}[1]{\overrightarrow{#1}} \)

    \( \newcommand{\vectorDt}[1]{\overrightarrow{\text{#1}}} \)

    \( \newcommand{\vectE}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash{\mathbf {#1}}}} \)

    \( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)

    \(\newcommand{\longvect}{\overrightarrow}\)

    \( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)

    \(\newcommand{\avec}{\mathbf a}\) \(\newcommand{\bvec}{\mathbf b}\) \(\newcommand{\cvec}{\mathbf c}\) \(\newcommand{\dvec}{\mathbf d}\) \(\newcommand{\dtil}{\widetilde{\mathbf d}}\) \(\newcommand{\evec}{\mathbf e}\) \(\newcommand{\fvec}{\mathbf f}\) \(\newcommand{\nvec}{\mathbf n}\) \(\newcommand{\pvec}{\mathbf p}\) \(\newcommand{\qvec}{\mathbf q}\) \(\newcommand{\svec}{\mathbf s}\) \(\newcommand{\tvec}{\mathbf t}\) \(\newcommand{\uvec}{\mathbf u}\) \(\newcommand{\vvec}{\mathbf v}\) \(\newcommand{\wvec}{\mathbf w}\) \(\newcommand{\xvec}{\mathbf x}\) \(\newcommand{\yvec}{\mathbf y}\) \(\newcommand{\zvec}{\mathbf z}\) \(\newcommand{\rvec}{\mathbf r}\) \(\newcommand{\mvec}{\mathbf m}\) \(\newcommand{\zerovec}{\mathbf 0}\) \(\newcommand{\onevec}{\mathbf 1}\) \(\newcommand{\real}{\mathbb R}\) \(\newcommand{\twovec}[2]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\ctwovec}[2]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\threevec}[3]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cthreevec}[3]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fourvec}[4]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfourvec}[4]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fivevec}[5]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfivevec}[5]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\mattwo}[4]{\left[\begin{array}{rr}#1 \amp #2 \\ #3 \amp #4 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\laspan}[1]{\text{Span}\{#1\}}\) \(\newcommand{\bcal}{\cal B}\) \(\newcommand{\ccal}{\cal C}\) \(\newcommand{\scal}{\cal S}\) \(\newcommand{\wcal}{\cal W}\) \(\newcommand{\ecal}{\cal E}\) \(\newcommand{\coords}[2]{\left\{#1\right\}_{#2}}\) \(\newcommand{\gray}[1]{\color{gray}{#1}}\) \(\newcommand{\lgray}[1]{\color{lightgray}{#1}}\) \(\newcommand{\rank}{\operatorname{rank}}\) \(\newcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\col}{\text{Col}}\) \(\renewcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\nul}{\text{Nul}}\) \(\newcommand{\var}{\text{Var}}\) \(\newcommand{\corr}{\text{corr}}\) \(\newcommand{\len}[1]{\left|#1\right|}\) \(\newcommand{\bbar}{\overline{\bvec}}\) \(\newcommand{\bhat}{\widehat{\bvec}}\) \(\newcommand{\bperp}{\bvec^\perp}\) \(\newcommand{\xhat}{\widehat{\xvec}}\) \(\newcommand{\vhat}{\widehat{\vvec}}\) \(\newcommand{\uhat}{\widehat{\uvec}}\) \(\newcommand{\what}{\widehat{\wvec}}\) \(\newcommand{\Sighat}{\widehat{\Sigma}}\) \(\newcommand{\lt}{<}\) \(\newcommand{\gt}{>}\) \(\newcommand{\amp}{&}\) \(\definecolor{fillinmathshade}{gray}{0.9}\)

    培养技能

    • 解释 DNA 的结构如何揭示复制过程
    • 描述 Meselson 和 Stahl 实验

    对双螺旋结构的阐明暗示了DNA是如何分裂和复制自身的。 该模型表明,在复制过程中,双螺旋的两条链是分开的,每条线都充当了复制新的互补链的模板。 目前尚不清楚的是复制是如何进行的。 建议了三种模型(图\(\PageIndex{1}\)):保守型、半保守型和分散型。

    插图显示了 DNA 合成的保守、半保守和分散模型。 在保守模型中,当 DNA 被复制并将两条新合成的链配对在一起时。 在半保守模型中,每条新合成的链都与母链配对。 在分散模型中,新合成的DNA与两条DNA链中的亲本DNA穿插在一起。
    \(\PageIndex{1}\):三种推荐的 DNA 复制模型。 灰色表示原始 DNA 链,蓝色表示新合成的 DNA

    在保守复制中,亲本的DNA保持在一起,而新形成的子链在一起。 半保守的方法表明,两条亲本DNA链中的每条都充当合成新DNA的模板;复制后,每个双链DNA包括一条亲本或 “旧” 链和一条 “新” 链。 在分散模型中,两个DNA拷贝都有亲本DNA的双链片段,新合成的DNA穿插在一起。

    梅塞尔森和斯塔尔有兴趣了解 DNA 是如何复制的。 他们在含有 “重” 氮同位素(15 N)的培养基中培育了好几代人的大肠杆菌,该同位素被掺入氮碱基中,最终融入到DNA中(图\(\PageIndex{2}\))。

    插图显示了一项实验,其中大肠杆菌最初是在含有 ^ {15} N 核苷酸的培养基中生长的。 当 DNA 被提取并在超离心机中运行时,试管中出现了一条 DNA 带。 接下来,该培养基被置于 ^ {14} N 培养基中。 经过一代之后,所有的 DNA 都出现在试管中间,这表明 DNA 是一半 ^ {14} N 和一半 ^ {15} N DNA 的混合物。 两代人之后,一半的 DNA 出现在管子中间,一半出现在管子上方,这表明一半的 DNA 含有 50% ^ {15} N,一半只含有 ^ {14} N。 在随后的几代人中,越来越多的 DNA 出现在上部 ^ {14} N 波段。
    \(\PageIndex{2}\):Meselson 和 Stahl 尝试了首先在重氮(15 N)中生长的大肠杆菌,然后在 14 N 中生长。在 15 N(红带)中生长的 DNA 比 14 N(橙带)中生长的 DNA 重,而在氯化铯溶液中生长到较低水平的大肠杆菌超离心机。 当在 15 N 中生长的 DNA 切换到含有 14 N 的培养基时,经过一轮细胞分裂后,DNA 沉积在 15 N 和 14 N 水平之间,这表明它现在含有 50% 14 N。在随后的细胞分裂中,越来越多的 DNA 只含有 14 N。 此数据支持半保守复制模型。 (来源:玛丽安娜·鲁伊斯·比利亚雷尔对作品的修改)

    然后,大肠杆菌培养物被转移到含有 14 N 的培养基中,并允许其生长一代。 细胞被采集并分离出DNA。 DNA 在超离心机中高速离心。 有些细胞被允许在 14 N 中再生长一个生命周期,然后再次旋转。 在密度梯度离心过程中,DNA被加载到梯度(通常是盐,例如氯化铯或蔗糖)中,然后以50,000至60,000 rpm的高速旋转。 在这种情况下,DNA将根据其梯度密度形成条带。 在 15 N 中生长的 DNA 的密度位置将高于 14 N 中生长的 DNA Meselson 和 Stahl 指出,在 14 N 从 15 N 转移后,在 14 N 中生长了一代之后,观察到的单波段在 DNA 之间处于中间位置细胞仅在 15 N 和 14 N 中生长。这表明复制模式要么是半保守的,要么是分散的。 从在 14 N 中生长了两代的细胞中采集的 DNA 形成了两个带:一个 DNA 带位于 15 N 和 14 N 之间的中间位置,另一个对应于 14 N DNA 的带。 只有当DNA以半保守的方式复制时,才能解释这些结果。 因此,排除了其他两种模式。

    在DNA复制过程中,构成双螺旋的两条链中的每条都充当复制新链的模板。 新的链条将与父系或 “旧” 链相辅相成。 当两个子DNA拷贝形成时,它们具有相同的序列并平均分为两个子细胞。

    链接到学习

    点击这篇关于 DNA 复制的教程

    摘要

    DNA复制模型表明,双螺旋的两条链在复制过程中分开,每条链都充当复制新的互补链的模板。 在保守复制中,亲本DNA是保守的,而子代DNA是新合成的。 半保守的方法表明,两条亲本DNA链中的每条都充当合成新DNA的模板;复制后,每个双链DNA包括一条亲本或 “旧” 链和一条 “新” 链。 分散模式表明,DNA的两个拷贝将有亲本DNA片段和新合成的DNA片段。

    贡献者和归因


    This page titled 14.3: DNA 复制的基础知识 is shared under a CC BY 4.0 license and was authored, remixed, and/or curated by OpenStax.