4.4: 摘要
- Page ID
- 200474
\( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)
\( \newcommand{\dsum}{\displaystyle\sum\limits} \)
\( \newcommand{\dint}{\displaystyle\int\limits} \)
\( \newcommand{\dlim}{\displaystyle\lim\limits} \)
\( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\) \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\) \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)
\( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\) \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)
\( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\) \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)
\( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
\( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
\( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\)
\( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)
\( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\)
\( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)
\( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\)
\( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)
\( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\) \( \newcommand{\AA}{\unicode[.8,0]{x212B}}\)
\( \newcommand{\vectorA}[1]{\vec{#1}} % arrow\)
\( \newcommand{\vectorAt}[1]{\vec{\text{#1}}} % arrow\)
\( \newcommand{\vectorB}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\( \newcommand{\vectorC}[1]{\textbf{#1}} \)
\( \newcommand{\vectorD}[1]{\overrightarrow{#1}} \)
\( \newcommand{\vectorDt}[1]{\overrightarrow{\text{#1}}} \)
\( \newcommand{\vectE}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash{\mathbf {#1}}}} \)
\( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\(\newcommand{\longvect}{\overrightarrow}\)
\( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)
\(\newcommand{\avec}{\mathbf a}\) \(\newcommand{\bvec}{\mathbf b}\) \(\newcommand{\cvec}{\mathbf c}\) \(\newcommand{\dvec}{\mathbf d}\) \(\newcommand{\dtil}{\widetilde{\mathbf d}}\) \(\newcommand{\evec}{\mathbf e}\) \(\newcommand{\fvec}{\mathbf f}\) \(\newcommand{\nvec}{\mathbf n}\) \(\newcommand{\pvec}{\mathbf p}\) \(\newcommand{\qvec}{\mathbf q}\) \(\newcommand{\svec}{\mathbf s}\) \(\newcommand{\tvec}{\mathbf t}\) \(\newcommand{\uvec}{\mathbf u}\) \(\newcommand{\vvec}{\mathbf v}\) \(\newcommand{\wvec}{\mathbf w}\) \(\newcommand{\xvec}{\mathbf x}\) \(\newcommand{\yvec}{\mathbf y}\) \(\newcommand{\zvec}{\mathbf z}\) \(\newcommand{\rvec}{\mathbf r}\) \(\newcommand{\mvec}{\mathbf m}\) \(\newcommand{\zerovec}{\mathbf 0}\) \(\newcommand{\onevec}{\mathbf 1}\) \(\newcommand{\real}{\mathbb R}\) \(\newcommand{\twovec}[2]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\ctwovec}[2]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\threevec}[3]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cthreevec}[3]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fourvec}[4]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfourvec}[4]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fivevec}[5]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfivevec}[5]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\mattwo}[4]{\left[\begin{array}{rr}#1 \amp #2 \\ #3 \amp #4 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\laspan}[1]{\text{Span}\{#1\}}\) \(\newcommand{\bcal}{\cal B}\) \(\newcommand{\ccal}{\cal C}\) \(\newcommand{\scal}{\cal S}\) \(\newcommand{\wcal}{\cal W}\) \(\newcommand{\ecal}{\cal E}\) \(\newcommand{\coords}[2]{\left\{#1\right\}_{#2}}\) \(\newcommand{\gray}[1]{\color{gray}{#1}}\) \(\newcommand{\lgray}[1]{\color{lightgray}{#1}}\) \(\newcommand{\rank}{\operatorname{rank}}\) \(\newcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\col}{\text{Col}}\) \(\renewcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\nul}{\text{Nul}}\) \(\newcommand{\var}{\text{Var}}\) \(\newcommand{\corr}{\text{corr}}\) \(\newcommand{\len}[1]{\left|#1\right|}\) \(\newcommand{\bbar}{\overline{\bvec}}\) \(\newcommand{\bhat}{\widehat{\bvec}}\) \(\newcommand{\bperp}{\bvec^\perp}\) \(\newcommand{\xhat}{\widehat{\xvec}}\) \(\newcommand{\vhat}{\widehat{\vvec}}\) \(\newcommand{\uhat}{\widehat{\uvec}}\) \(\newcommand{\what}{\widehat{\wvec}}\) \(\newcommand{\Sighat}{\widehat{\Sigma}}\) \(\newcommand{\lt}{<}\) \(\newcommand{\gt}{>}\) \(\newcommand{\amp}{&}\) \(\definecolor{fillinmathshade}{gray}{0.9}\)4.1 史学和哲学史
学者们对哲学史采用三种主要方法。 现在主义者对哲学史的看法研究了哲学文本中包含的论点,并判断它们的结论是否与当今的哲学问题有关。 在将过去的智慧用于当前应用的同时,这种方法在两点上受到了批评:1)在过于狭隘地阅读哲学文本时,以当代标准来评判过去的哲学家;2)这种方法也可能导致不合时宜的错误,就像当代思想一样哲学可能被错误地归因于历史哲学家。 情境主义方法根据写作哲学的历史和文化背景来解释哲学。 尽管这种方法可以使人们对历史时刻和历史思维方式产生深刻的理解,但它可能对哲学探究的持久价值视而不见。 解释学方法试图充分利用当下主义和情境主义的方法,认真看待原始文本的历史背景,但也要认识到我们对历史的解释与当代背景息息相关并受其制约。
4.2 古典哲学
古典希腊哲学在很大程度上要归功于来自赫利奥波利斯的埃及奖学金,因为毕达哥拉斯和柏拉图都被认为是在这个学习中心学习的。 事实上,Plimpton 332 粘土片揭示了巴比伦数学家不仅知道直角三角形的毕达哥拉斯定理,还知道三角函数。 古希腊出现了古典哲学:前苏格拉底;三位伟大的哲学家苏格拉底(公元前470—399年)、柏拉图(约公元前428—347年)和亚里士多德(公元前384—322年);以及随后的思想流派——伊壁鸠鲁主义者、斯多葛派等。 从前苏格拉底主义作品的剩余部分来看,他们主要对形而上学和自然哲学问题感兴趣。 一些前苏格拉底主义者,例如帕门尼德斯,是一元论者,而其他人,例如赫拉克利特,则是多元主义者。 柏拉图提出了一种形式理论,这是一种形而上学的学说,它认为存在的每一个特定事物都以一种非物质形式或本质参与其中,赋予了这个事物的身份。 形态的隐形境界与我们在这个世界中经历的不断变化的领域有根本的不同。 看不见的境界是永恒的、不变的、完美的。 亚里士多德的工作以他关于四个原因的学说为中心:“它是由什么构成的?” (物质原因),“它有什么形状?” (正式原因),“哪个特工给了它这个表格?” (有效的事业),最后是 “它的最终目标是什么?” (最终原因)。 这四个原因可以解释这个宇宙中所有事物的本质,包括宇宙本身。 亚里士多德的宇宙是一个封闭的最终原因系统。 最后的每一个原因都会导致另一个原因,直到我们找到第一个原因或主要推动者。
4.3 犹太、基督教和伊斯兰哲学
中东和北非的希腊和罗马帝国主义将犹太人——以及后来的基督徒——带入了希腊主义的知识领域。 犹太学者和后来的基督教学者将古典希腊和罗马哲学的思想纳入了他们自己的神学研究中。 随着阿拉伯征服者和商人扩展到中东和非洲,穆斯林世界采用并推进了古典哲学和自然科学。 然而,当哲学家试图平衡神学启示和智力探索自由时,这些作品始终存在紧张气氛。 与古典的希腊和罗马哲学家不同,犹太、基督教或穆斯林哲学家总是与伙伴合作,事件和事实是宗教的核心。 只有在近代早期,哲学家才用理性取代上帝作为真理之源的首要地位。


