7.1: مقدمه ای بر رشد اقتصادی
- Page ID
- 212806
\( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)
\( \newcommand{\dsum}{\displaystyle\sum\limits} \)
\( \newcommand{\dint}{\displaystyle\int\limits} \)
\( \newcommand{\dlim}{\displaystyle\lim\limits} \)
\( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\) \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\) \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)
\( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\) \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)
\( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\) \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)
\( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
\( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
\( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\)
\( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)
\( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\)
\( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)
\( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\)
\( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)
\( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\) \( \newcommand{\AA}{\unicode[.8,0]{x212B}}\)
\( \newcommand{\vectorA}[1]{\vec{#1}} % arrow\)
\( \newcommand{\vectorAt}[1]{\vec{\text{#1}}} % arrow\)
\( \newcommand{\vectorB}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\( \newcommand{\vectorC}[1]{\textbf{#1}} \)
\( \newcommand{\vectorD}[1]{\overrightarrow{#1}} \)
\( \newcommand{\vectorDt}[1]{\overrightarrow{\text{#1}}} \)
\( \newcommand{\vectE}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash{\mathbf {#1}}}} \)
\( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\(\newcommand{\longvect}{\overrightarrow}\)
\( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)
\(\newcommand{\avec}{\mathbf a}\) \(\newcommand{\bvec}{\mathbf b}\) \(\newcommand{\cvec}{\mathbf c}\) \(\newcommand{\dvec}{\mathbf d}\) \(\newcommand{\dtil}{\widetilde{\mathbf d}}\) \(\newcommand{\evec}{\mathbf e}\) \(\newcommand{\fvec}{\mathbf f}\) \(\newcommand{\nvec}{\mathbf n}\) \(\newcommand{\pvec}{\mathbf p}\) \(\newcommand{\qvec}{\mathbf q}\) \(\newcommand{\svec}{\mathbf s}\) \(\newcommand{\tvec}{\mathbf t}\) \(\newcommand{\uvec}{\mathbf u}\) \(\newcommand{\vvec}{\mathbf v}\) \(\newcommand{\wvec}{\mathbf w}\) \(\newcommand{\xvec}{\mathbf x}\) \(\newcommand{\yvec}{\mathbf y}\) \(\newcommand{\zvec}{\mathbf z}\) \(\newcommand{\rvec}{\mathbf r}\) \(\newcommand{\mvec}{\mathbf m}\) \(\newcommand{\zerovec}{\mathbf 0}\) \(\newcommand{\onevec}{\mathbf 1}\) \(\newcommand{\real}{\mathbb R}\) \(\newcommand{\twovec}[2]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\ctwovec}[2]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\threevec}[3]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cthreevec}[3]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fourvec}[4]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfourvec}[4]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fivevec}[5]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfivevec}[5]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\mattwo}[4]{\left[\begin{array}{rr}#1 \amp #2 \\ #3 \amp #4 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\laspan}[1]{\text{Span}\{#1\}}\) \(\newcommand{\bcal}{\cal B}\) \(\newcommand{\ccal}{\cal C}\) \(\newcommand{\scal}{\cal S}\) \(\newcommand{\wcal}{\cal W}\) \(\newcommand{\ecal}{\cal E}\) \(\newcommand{\coords}[2]{\left\{#1\right\}_{#2}}\) \(\newcommand{\gray}[1]{\color{gray}{#1}}\) \(\newcommand{\lgray}[1]{\color{lightgray}{#1}}\) \(\newcommand{\rank}{\operatorname{rank}}\) \(\newcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\col}{\text{Col}}\) \(\renewcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\nul}{\text{Nul}}\) \(\newcommand{\var}{\text{Var}}\) \(\newcommand{\corr}{\text{corr}}\) \(\newcommand{\len}[1]{\left|#1\right|}\) \(\newcommand{\bbar}{\overline{\bvec}}\) \(\newcommand{\bhat}{\widehat{\bvec}}\) \(\newcommand{\bperp}{\bvec^\perp}\) \(\newcommand{\xhat}{\widehat{\xvec}}\) \(\newcommand{\vhat}{\widehat{\vvec}}\) \(\newcommand{\uhat}{\widehat{\uvec}}\) \(\newcommand{\what}{\widehat{\wvec}}\) \(\newcommand{\Sighat}{\widehat{\Sigma}}\) \(\newcommand{\lt}{<}\) \(\newcommand{\gt}{>}\) \(\newcommand{\amp}{&}\) \(\definecolor{fillinmathshade}{gray}{0.9}\)اهداف فصل
در این فصل، شما در مورد:
- ورود نسبتاً اخیر رشد اقتصادی
- بهرهوری نیروی کار و رشد اقتصادی
- مولفه های رشد اقتصادی
- همگرایی اقتصادی
آن را به خانه بیاورید
کالری و رشد اقتصادی
به طور متوسط، انسان ها به حدود 2500 کالری در روز نیاز دارند تا زنده بمانند، بسته به قد، وزن و جنسیت. اقتصاددان برد دلونگ تخمین می زند که یک کارگر متوسط در اوایل دهه 1600 دستمزدی کسب می کرد که می توانست 2500 کالری غذایی برای او فراهم کند. این کارگر در اروپای غربی زندگی می کرد. دویست سال بعد، همان کارگر می توانست ۳۰۰۰ کالری غذا بخرد. با این حال، بین 1800 و 1875، فقط یک دوره زمانی فقط 75 ساله، رشد اقتصادی بسیار سریع بود که کارگران اروپای غربی می توانستند 5000 کالری مواد غذایی در روز خریداری کنند. تا سال 2012، یک کارگر کم مهارت در یک کشور ثروتمند اروپای غربی و آمریکای شمالی می تواند 2.4 میلیون کالری غذایی در روز خریداری کند.
چه چیزی باعث چنین افزایش سریع استانداردهای زندگی بین 1800 و 1875 و پس از آن شد؟ چرا بسیاری از کشورها، به ویژه در اروپای غربی، آمریکای شمالی و بخش هایی از شرق آسیا، می توانند جمعیت خود را بیش از حد کافی تغذیه کنند، در حالی که دیگران نمی توانند؟ ما به این سوالات و سایر سوالات نگاه خواهیم کرد، همانطور که رشد اقتصادی بلند مدت را بررسی می کنیم.
همه کشورها نگران رشد اقتصادی هستند. در ایالات متحده و دیگر کشورهای با درآمد بالا، سوال این است که آیا رشد اقتصادی همچنان همان دستاوردهای قابل توجهی را در استاندارد زندگی ما فراهم می کند که در طول قرن بیستم انجام شد. در عین حال، آیا کشورهای با درآمد متوسط مانند برزیل، مصر یا لهستان می توانند به کشورهای با درآمد بالاتر برسند یا باید در ردیف دوم درآمد سرانه باقی بمانند؟ از جمعیت تقریباً 7.5 میلیارد نفری جهان، حدود 1.1 میلیارد نفر از درآمدی که به طور متوسط کمتر از 2 دلار در روز است، از بین می روند، که تفاوتی با استاندارد زندگی 2000 سال پیش ندارد. آیا می توان فقرای جهان را از فقر ترسناک خود نجات داد؟ همانطور که رابرت لوکاس جونیور، برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال 1995، یک بار اشاره کرد: «پیامدهای مربوط به رفاه انسانی درگیر در چنین سوالاتی به سادگی حیرت انگیز است: هنگامی که فرد شروع به فکر کردن در مورد آنها می کند، فکر کردن در مورد هر چیز دیگری دشوار است.»
بهبود چشمگیر در استاندارد زندگی یک ملت امکان پذیر است. پس از جنگ کره در اواخر دهه ۱۹۵۰، جمهوری کره که اغلب کره جنوبی نامیده میشود، یکی از فقیرترین اقتصادهای جهان بود. اکثر کرهایهای جنوبی در کشاورزی دهقانی کار میکردند. به گفته اقتصاددان بریتانیایی آنگوس مدیسون، که کار زندگی خود را به اندازهگیری تولید ناخالص داخلی و جمعیت در اقتصاد جهانی اختصاص داده بود، سرانه تولید ناخالص داخلی در سال ۱۹۹۰ دلار بینالمللی ۸۵۴ دلار در سال بود. از دهه 1960 تا اوایل قرن بیست و یکم، یک دوره زمانی در طول زندگی و حافظه بسیاری از بزرگسالان، اقتصاد کره جنوبی به سرعت رشد کرد. در طول این چهار دهه، سرانه تولید ناخالص داخلی بیش از 6٪ در سال افزایش یافت. به گفته بانک جهانی، تولید ناخالص داخلی کره جنوبی در حال حاضر بیش از 30 هزار دلار است که این رقم را در میان کشورهای پردرآمد مانند ایتالیا، نیوزیلند و اسرائیل قرار می دهد. با اندازه گیری کل تولید ناخالص داخلی در سال 2015، کره جنوبی یازدهمین اقتصاد بزرگ جهان است. برای یک ملت 50 میلیون نفری، این تحول فوق العاده است.
کره جنوبی یک نمونه برجسته است، اما این تنها مورد رشد اقتصادی سریع و پایدار نیست. سایر کشورهای آسیای شرقی مانند تایلند و اندونزی نیز رشد بسیار سریعی داشته اند. چین از زمان اجرای اصلاحات اقتصادی مبتنی بر بازار در حدود سال 1980 رشد چشمگیری داشته است. تولید ناخالص داخلی سرانه در اقتصادهای با درآمد بالا مانند ایالات متحده نیز به طور چشمگیری رشد کرده است، هرچند در یک بازه زمانی طولانی تر. از زمان جنگ داخلی، اقتصاد ایالات متحده از یک اقتصاد عمدتا روستایی و کشاورزی به اقتصادی مبتنی بر خدمات، تولید و فناوری تبدیل شده است.