Skip to main content
Global

12.9: مواد شیمی-باربیتورات ها

  • Page ID
    216872
  • \( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)

    \( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)

    \( \newcommand{\dsum}{\displaystyle\sum\limits} \)

    \( \newcommand{\dint}{\displaystyle\int\limits} \)

    \( \newcommand{\dlim}{\displaystyle\lim\limits} \)

    \( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\) \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)

    ( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\) \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)

    \( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\) \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)

    \( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\) \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)

    \( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)

    \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)

    \( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\)

    \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)

    \( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\)

    \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)

    \( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\)

    \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)

    \( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\)

    \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)

    \( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)

    \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\) \( \newcommand{\AA}{\unicode[.8,0]{x212B}}\)

    \( \newcommand{\vectorA}[1]{\vec{#1}}      % arrow\)

    \( \newcommand{\vectorAt}[1]{\vec{\text{#1}}}      % arrow\)

    \( \newcommand{\vectorB}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)

    \( \newcommand{\vectorC}[1]{\textbf{#1}} \)

    \( \newcommand{\vectorD}[1]{\overrightarrow{#1}} \)

    \( \newcommand{\vectorDt}[1]{\overrightarrow{\text{#1}}} \)

    \( \newcommand{\vectE}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash{\mathbf {#1}}}} \)

    \( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)

    \(\newcommand{\longvect}{\overrightarrow}\)

    \( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)

    \(\newcommand{\avec}{\mathbf a}\) \(\newcommand{\bvec}{\mathbf b}\) \(\newcommand{\cvec}{\mathbf c}\) \(\newcommand{\dvec}{\mathbf d}\) \(\newcommand{\dtil}{\widetilde{\mathbf d}}\) \(\newcommand{\evec}{\mathbf e}\) \(\newcommand{\fvec}{\mathbf f}\) \(\newcommand{\nvec}{\mathbf n}\) \(\newcommand{\pvec}{\mathbf p}\) \(\newcommand{\qvec}{\mathbf q}\) \(\newcommand{\svec}{\mathbf s}\) \(\newcommand{\tvec}{\mathbf t}\) \(\newcommand{\uvec}{\mathbf u}\) \(\newcommand{\vvec}{\mathbf v}\) \(\newcommand{\wvec}{\mathbf w}\) \(\newcommand{\xvec}{\mathbf x}\) \(\newcommand{\yvec}{\mathbf y}\) \(\newcommand{\zvec}{\mathbf z}\) \(\newcommand{\rvec}{\mathbf r}\) \(\newcommand{\mvec}{\mathbf m}\) \(\newcommand{\zerovec}{\mathbf 0}\) \(\newcommand{\onevec}{\mathbf 1}\) \(\newcommand{\real}{\mathbb R}\) \(\newcommand{\twovec}[2]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\ctwovec}[2]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\threevec}[3]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cthreevec}[3]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fourvec}[4]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfourvec}[4]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fivevec}[5]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfivevec}[5]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\mattwo}[4]{\left[\begin{array}{rr}#1 \amp #2 \\ #3 \amp #4 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\laspan}[1]{\text{Span}\{#1\}}\) \(\newcommand{\bcal}{\cal B}\) \(\newcommand{\ccal}{\cal C}\) \(\newcommand{\scal}{\cal S}\) \(\newcommand{\wcal}{\cal W}\) \(\newcommand{\ecal}{\cal E}\) \(\newcommand{\coords}[2]{\left\{#1\right\}_{#2}}\) \(\newcommand{\gray}[1]{\color{gray}{#1}}\) \(\newcommand{\lgray}[1]{\color{lightgray}{#1}}\) \(\newcommand{\rank}{\operatorname{rank}}\) \(\newcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\col}{\text{Col}}\) \(\renewcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\nul}{\text{Nul}}\) \(\newcommand{\var}{\text{Var}}\) \(\newcommand{\corr}{\text{corr}}\) \(\newcommand{\len}[1]{\left|#1\right|}\) \(\newcommand{\bbar}{\overline{\bvec}}\) \(\newcommand{\bhat}{\widehat{\bvec}}\) \(\newcommand{\bperp}{\bvec^\perp}\) \(\newcommand{\xhat}{\widehat{\xvec}}\) \(\newcommand{\vhat}{\widehat{\vvec}}\) \(\newcommand{\uhat}{\widehat{\uvec}}\) \(\newcommand{\what}{\widehat{\wvec}}\) \(\newcommand{\Sighat}{\widehat{\Sigma}}\) \(\newcommand{\lt}{<}\) \(\newcommand{\gt}{>}\) \(\newcommand{\amp}{&}\) \(\definecolor{fillinmathshade}{gray}{0.9}\)

    استفاده از داروهای گیاهی برای درمان بیماری ها و بیماری ها به هزاران سال پیش برمی گردد، اما استفاده پزشکی از مواد شیمیایی تهیه شده در آزمایشگاه سابقه بسیار کوتاه تری دارد. باربیتورات ها، دسته بزرگی از داروها با کاربردهای متنوع، یکی از اولین موفقیت های شیمی دارویی را تشکیل می دهند. سنتز و استفاده پزشکی از باربیتورات ها به سال 1904 برمی گردد، زمانی که بایر، یک شرکت شیمیایی آلمانی، برای اولین بار ترکیبی به نام باربیتال، تجاری با نام Veronal، را به عنوان درمانی برای بی خوابی به بازار عرضه کرد. از آن زمان، بیش از 2500 آنالوگ باربیتورات مختلف توسط شرکت های دارویی سنتز شده است، بیش از 50 مورد از آنها به صورت پزشکی استفاده شده است و حدود دوازده مورد هنوز به عنوان بیهوشی، ضد تشنج، آرام بخش و ضد اضطراب استفاده می شوند.

    یک تصویر باربیتورات های رنگارنگ مختلف را به عنوان قرص، قرص و کپسول نشان می دهد.
    شکل\(\PageIndex{1}\): باربیتورات های مختلف در بسیاری از رنگ ها قرار می گیرند، که باعث ایجاد نام های خیابانی مشابه رنگی در هنگام سوء استفاده از مواد مخدر می شود. (اعتبار: «داروها» توسط FreeStocks.org/فلیکر، دامنه عمومی)

    سنتز باربیتورات ها نسبتاً ساده است و به واکنش هایی متکی است که اکنون آشنا هستند: آلکیلاسیون های enolate و جایگزینی های آسیل هسته دوست. با شروع از دی اتیل مالونات، آلکیلاسیون یون enolate مربوطه با آلکیل هالیدهای ساده، ثروت زیادی از استرهای مختلف مالونیک غیر جایگزین را فراهم می کند. واکنش با اوره\(\ce{(H2N)2C═O}\)، سپس باربیتورات های محصول را با یک واکنش جایگزینی آسیل نوکلئوفیلی دو طرفه گروه های استر با گروه های اوره می دهد (شکل). \(\ce{–NH2}\) \(\PageIndex{2}\) آموباربیتال (Amytal)، پنتوباربیتال (Nembutal)، و سکوباربیتال (Seconal) نمونه های معمولی هستند.

    دی اتیل مالونات با سه مجموعه مختلف واکنش دهنده واکنش می دهد و سه واسطه تشکیل می دهد که هر کدام با اوره و اتوکسید سدیم واکنش می دهند و سه محصول به نام های آموباربیتال، پنتوباربیتال و سکوباربیتال تولید می کنند.
    شکل\(\PageIndex{2}\): سنتز باربیتورات ها به آلکیلاسیون های استر مالونیک و واکنش های جایگزینی آسیل هسته دوست متکی است. بیش از 2500 باربیتورات مختلف در طول 100 سال گذشته سنتز شده است.
    ساختار باربیتال (Veronal) یک حلقه شش عضو است که شامل گروه های کربونیل در موقعیت های 1، 3 و 5، گروه های N H در موقعیت های 2 و 6 و یک کربن در موقعیت 4 دارای دو گروه اتیل است.

    علاوه بر استفاده های پزشکی تجویز شده، بسیاری از باربیتورات ها نیز استفاده غیرقانونی گسترده ای را به عنوان داروهای خیابانی پیدا کرده اند. هر باربیتورات اغلب به عنوان یک قرص از اندازه، شکل و رنگ تنظیم می شود. اگر چه هنوز هم امروزه استفاده می شود، اکثر باربیتورات ها با جایگزین های امن تر و قوی تر با ساختارهای قابل توجهی متفاوت جایگزین شده اند.


    This page titled 12.9: مواد شیمی-باربیتورات ها is shared under a CC BY-NC-SA 4.0 license and was authored, remixed, and/or curated by Divan Fard via source content that was edited to the style and standards of the LibreTexts platform.