Skip to main content
Global

14.7: مفاهیم کلیدی و خلاصه

  • Page ID
    212911
  • \( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)

    \( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)

    \( \newcommand{\dsum}{\displaystyle\sum\limits} \)

    \( \newcommand{\dint}{\displaystyle\int\limits} \)

    \( \newcommand{\dlim}{\displaystyle\lim\limits} \)

    \( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\) \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)

    ( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\) \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)

    \( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\) \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)

    \( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\) \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)

    \( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)

    \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)

    \( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\)

    \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)

    \( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\)

    \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)

    \( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\)

    \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)

    \( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\)

    \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)

    \( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)

    \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\) \( \newcommand{\AA}{\unicode[.8,0]{x212B}}\)

    \( \newcommand{\vectorA}[1]{\vec{#1}}      % arrow\)

    \( \newcommand{\vectorAt}[1]{\vec{\text{#1}}}      % arrow\)

    \( \newcommand{\vectorB}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)

    \( \newcommand{\vectorC}[1]{\textbf{#1}} \)

    \( \newcommand{\vectorD}[1]{\overrightarrow{#1}} \)

    \( \newcommand{\vectorDt}[1]{\overrightarrow{\text{#1}}} \)

    \( \newcommand{\vectE}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash{\mathbf {#1}}}} \)

    \( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)

    \(\newcommand{\longvect}{\overrightarrow}\)

    \( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)

    \(\newcommand{\avec}{\mathbf a}\) \(\newcommand{\bvec}{\mathbf b}\) \(\newcommand{\cvec}{\mathbf c}\) \(\newcommand{\dvec}{\mathbf d}\) \(\newcommand{\dtil}{\widetilde{\mathbf d}}\) \(\newcommand{\evec}{\mathbf e}\) \(\newcommand{\fvec}{\mathbf f}\) \(\newcommand{\nvec}{\mathbf n}\) \(\newcommand{\pvec}{\mathbf p}\) \(\newcommand{\qvec}{\mathbf q}\) \(\newcommand{\svec}{\mathbf s}\) \(\newcommand{\tvec}{\mathbf t}\) \(\newcommand{\uvec}{\mathbf u}\) \(\newcommand{\vvec}{\mathbf v}\) \(\newcommand{\wvec}{\mathbf w}\) \(\newcommand{\xvec}{\mathbf x}\) \(\newcommand{\yvec}{\mathbf y}\) \(\newcommand{\zvec}{\mathbf z}\) \(\newcommand{\rvec}{\mathbf r}\) \(\newcommand{\mvec}{\mathbf m}\) \(\newcommand{\zerovec}{\mathbf 0}\) \(\newcommand{\onevec}{\mathbf 1}\) \(\newcommand{\real}{\mathbb R}\) \(\newcommand{\twovec}[2]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\ctwovec}[2]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\threevec}[3]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cthreevec}[3]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fourvec}[4]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfourvec}[4]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fivevec}[5]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfivevec}[5]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\mattwo}[4]{\left[\begin{array}{rr}#1 \amp #2 \\ #3 \amp #4 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\laspan}[1]{\text{Span}\{#1\}}\) \(\newcommand{\bcal}{\cal B}\) \(\newcommand{\ccal}{\cal C}\) \(\newcommand{\scal}{\cal S}\) \(\newcommand{\wcal}{\cal W}\) \(\newcommand{\ecal}{\cal E}\) \(\newcommand{\coords}[2]{\left\{#1\right\}_{#2}}\) \(\newcommand{\gray}[1]{\color{gray}{#1}}\) \(\newcommand{\lgray}[1]{\color{lightgray}{#1}}\) \(\newcommand{\rank}{\operatorname{rank}}\) \(\newcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\col}{\text{Col}}\) \(\renewcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\nul}{\text{Nul}}\) \(\newcommand{\var}{\text{Var}}\) \(\newcommand{\corr}{\text{corr}}\) \(\newcommand{\len}[1]{\left|#1\right|}\) \(\newcommand{\bbar}{\overline{\bvec}}\) \(\newcommand{\bhat}{\widehat{\bvec}}\) \(\newcommand{\bperp}{\bvec^\perp}\) \(\newcommand{\xhat}{\widehat{\xvec}}\) \(\newcommand{\vhat}{\widehat{\vvec}}\) \(\newcommand{\uhat}{\widehat{\uvec}}\) \(\newcommand{\what}{\widehat{\wvec}}\) \(\newcommand{\Sighat}{\widehat{\Sigma}}\) \(\newcommand{\lt}{<}\) \(\newcommand{\gt}{>}\) \(\newcommand{\amp}{&}\) \(\definecolor{fillinmathshade}{gray}{0.9}\)

    14.1 تعریف پول با عملکردهای آن

    پول چیزی است که مردم در یک جامعه به طور منظم هنگام خرید یا فروش کالاها و خدمات از آن استفاده می کنند. اگر پول در دسترس نبود، مردم باید با یکدیگر مبادله کنند، به این معنی که هر فرد باید دیگران را شناسایی کند که با آنها دو برابر خواسته است - یعنی هر یک از طرفین دارای یک کالا یا خدمات خاص است که دیگری می خواهد. پول در خدمت چندین عملکرد است: یک وسیله مبادله، یک واحد حساب، یک ذخیره ارزش، و یک استاندارد پرداخت معوق. دو نوع پول وجود دارد: پول کالایی، که کالایی است که به عنوان پول استفاده می شود، اما همچنین از استفاده از آن به عنوان چیزی غیر از پول ارزش دارد؛ و پول فیات، که هیچ ارزش ذاتی ندارد، اما توسط یک دولت به عنوان پول قانونی کشور اعلام می شود.

    14.2 اندازه گیری پول: ارز، M1 و M2

    ما پول را با چندین تعریف اندازه گیری می کنیم: M1 شامل ارز و پول در حساب های چک (سپرده های تقاضا) است. چک های مسافرتی نیز جزء M1 هستند، اما در حال کاهش در استفاده هستند. M2 شامل تمام M1، به علاوه سپرده های پس انداز، سپرده های زمان مانند گواهی سپرده و صندوق های بازار پول است.

    ۴.۳ نقش بانکها

    بانک‌ها استفاده از پول برای انجام معاملات در اقتصاد را تسهیل می‌کنند زیرا افراد و بنگاه‌ها می‌توانند هنگام فروش یا خرید کالا و خدمات، هنگام پرداخت یک کارگر یا دریافت پرداخت و هنگام پس‌انداز پول یا دریافت وام از حساب‌های بانکی استفاده کنند. در بازار سرمایه مالی، بانک‌ها واسطه‌های مالی هستند؛ یعنی بین پس‌اندازکنندگانی که سرمایهٔ مالی عرضه می‌کنند و وام گیرندگانی که تقاضای وام می‌کنند، عمل می‌کنند. ترازنامه (گاهی اوقات T-account نامیده می شود) یک ابزار حسابداری است که دارایی ها را در یک ستون و بدهی ها را در ستون دیگر فهرست می کند. بدهی های بانک سپرده های آن است. دارایی های بانک شامل وام های آن، مالکیت اوراق قرضه و ذخایر آن (که وام نمی دهد) است. ما ارزش خالص بانک را با کم کردن بدهی های آن از دارایی های آن محاسبه می کنیم. اگر ارزش دارایی های آنها کاهش یابد، بانک ها در معرض خطر ارزش خالص منفی قرار می گیرند. ارزش دارایی ها می تواند به دلیل تعداد غیر منتظره ای از پیش فرض وام ها کاهش یابد، یا اگر نرخ بهره افزایش یابد و بانک دچار عدم تطابق زمانی دارایی و بدهی شود که در آن بانک نرخ بهره پایین وام های بلند مدت خود را دریافت می کند اما باید نرخ بهره بازار در حال حاضر بالاتر را برای جذب سپرده گذاران پرداخت کند. بانک ها می توانند با انتخاب تنوع بخشیدن به وام های خود یا نگه داشتن بخش بیشتری از دارایی های خود در اوراق قرضه و ذخایر، از خود در برابر این خطرات محافظت کنند. اگر بانک ها فقط بخشی از سپرده های خود را به عنوان ذخیره نگه دارند، در این صورت روند وام دادن پول بانک ها، سپرده گذاری مجدد آن وام ها در بانک ها و بانک هایی که وام های اضافی می دهند، پول را در اقتصاد ایجاد می کند.

    ۱۴.۴ بانکها چگونه پول خلق میکنند

    ما ضریب پول را به عنوان مقدار پولی که سیستم بانکی می تواند از هر 1 دلار از ذخایر بانکی تولید کند تعریف می کنیم. فرمول محاسبه ضریب ضریب 1/نسبت ذخیره است، که در آن نسبت ذخیره کسری از سپرده هایی است که بانک می خواهد به عنوان ذخایر نگه دارد. مقدار پول در یک اقتصاد و مقدار اعتبار برای وام ها به طور جدایی ناپذیری در هم تنیده شده اند. شبکه بانک هایی که وام می دهند، مردم سپرده گذاری می کنند و بانک هایی که وام های بیشتری می دهند، مقدار زیادی از پول را در اقتصاد ایجاد می کنند.

    با توجه به خطرات کلان اقتصادی ناشی از عملکرد نامناسب سیستم بانکی، سیاست پولی و مقررات بانکی در مورد سیاست های دولت برای کنترل عرضه پول و ایمن نگه داشتن سیستم بانکی بحث خواهد کرد.


    14.7: مفاهیم کلیدی و خلاصه is shared under a not declared license and was authored, remixed, and/or curated by LibreTexts.