13.6: مفاهیم کلیدی و خلاصه
- Page ID
- 212952
\( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)
\( \newcommand{\dsum}{\displaystyle\sum\limits} \)
\( \newcommand{\dint}{\displaystyle\int\limits} \)
\( \newcommand{\dlim}{\displaystyle\lim\limits} \)
\( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\) \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\) \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)
\( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\) \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)
\( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\) \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)
\( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
\( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
\( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\)
\( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)
\( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\)
\( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)
\( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\)
\( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)
\( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\) \( \newcommand{\AA}{\unicode[.8,0]{x212B}}\)
\( \newcommand{\vectorA}[1]{\vec{#1}} % arrow\)
\( \newcommand{\vectorAt}[1]{\vec{\text{#1}}} % arrow\)
\( \newcommand{\vectorB}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\( \newcommand{\vectorC}[1]{\textbf{#1}} \)
\( \newcommand{\vectorD}[1]{\overrightarrow{#1}} \)
\( \newcommand{\vectorDt}[1]{\overrightarrow{\text{#1}}} \)
\( \newcommand{\vectE}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash{\mathbf {#1}}}} \)
\( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\(\newcommand{\longvect}{\overrightarrow}\)
\( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)
\(\newcommand{\avec}{\mathbf a}\) \(\newcommand{\bvec}{\mathbf b}\) \(\newcommand{\cvec}{\mathbf c}\) \(\newcommand{\dvec}{\mathbf d}\) \(\newcommand{\dtil}{\widetilde{\mathbf d}}\) \(\newcommand{\evec}{\mathbf e}\) \(\newcommand{\fvec}{\mathbf f}\) \(\newcommand{\nvec}{\mathbf n}\) \(\newcommand{\pvec}{\mathbf p}\) \(\newcommand{\qvec}{\mathbf q}\) \(\newcommand{\svec}{\mathbf s}\) \(\newcommand{\tvec}{\mathbf t}\) \(\newcommand{\uvec}{\mathbf u}\) \(\newcommand{\vvec}{\mathbf v}\) \(\newcommand{\wvec}{\mathbf w}\) \(\newcommand{\xvec}{\mathbf x}\) \(\newcommand{\yvec}{\mathbf y}\) \(\newcommand{\zvec}{\mathbf z}\) \(\newcommand{\rvec}{\mathbf r}\) \(\newcommand{\mvec}{\mathbf m}\) \(\newcommand{\zerovec}{\mathbf 0}\) \(\newcommand{\onevec}{\mathbf 1}\) \(\newcommand{\real}{\mathbb R}\) \(\newcommand{\twovec}[2]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\ctwovec}[2]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\threevec}[3]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cthreevec}[3]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fourvec}[4]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfourvec}[4]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fivevec}[5]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfivevec}[5]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\mattwo}[4]{\left[\begin{array}{rr}#1 \amp #2 \\ #3 \amp #4 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\laspan}[1]{\text{Span}\{#1\}}\) \(\newcommand{\bcal}{\cal B}\) \(\newcommand{\ccal}{\cal C}\) \(\newcommand{\scal}{\cal S}\) \(\newcommand{\wcal}{\cal W}\) \(\newcommand{\ecal}{\cal E}\) \(\newcommand{\coords}[2]{\left\{#1\right\}_{#2}}\) \(\newcommand{\gray}[1]{\color{gray}{#1}}\) \(\newcommand{\lgray}[1]{\color{lightgray}{#1}}\) \(\newcommand{\rank}{\operatorname{rank}}\) \(\newcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\col}{\text{Col}}\) \(\renewcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\nul}{\text{Nul}}\) \(\newcommand{\var}{\text{Var}}\) \(\newcommand{\corr}{\text{corr}}\) \(\newcommand{\len}[1]{\left|#1\right|}\) \(\newcommand{\bbar}{\overline{\bvec}}\) \(\newcommand{\bhat}{\widehat{\bvec}}\) \(\newcommand{\bperp}{\bvec^\perp}\) \(\newcommand{\xhat}{\widehat{\xvec}}\) \(\newcommand{\vhat}{\widehat{\vvec}}\) \(\newcommand{\uhat}{\widehat{\uvec}}\) \(\newcommand{\what}{\widehat{\wvec}}\) \(\newcommand{\Sighat}{\widehat{\Sigma}}\) \(\newcommand{\lt}{<}\) \(\newcommand{\gt}{>}\) \(\newcommand{\amp}{&}\) \(\definecolor{fillinmathshade}{gray}{0.9}\)13.1 بلوک های سازنده تجزیه و تحلیل نئوکلاسیک
دیدگاه نئوکلاسیک استدلال می کند که در بلند مدت، اقتصاد از طریق سطوح انعطاف پذیر قیمت به سطح تولید ناخالص داخلی بالقوه خود باز می گردد. بنابراین، دیدگاه نئوکلاسیک منحنی AS بلند مدت را به صورت عمودی می بیند. دیدگاه انتظارات منطقی استدلال می کند که مردم اطلاعات عالی در مورد رویدادهای اقتصادی و نحوه عملکرد اقتصاد دارند و در نتیجه، قیمت و سایر تنظیمات اقتصادی بسیار سریع اتفاق می افتد. در نظریه انتظارات تطبیقی، مردم اطلاعات محدودی در مورد اطلاعات اقتصادی و نحوه عملکرد اقتصاد دارند و بنابراین قیمت و سایر تنظیمات اقتصادی می تواند کند باشد.
13.2 دلالتهای سیاستی از دیدگاه نئوکلاسیک
اقتصاددانان نئوکلاسیک تمایل دارند تا تأکید نسبتاً بیشتری بر رشد بلندمدت نسبت به مبارزه با رکود اقتصادی داشته باشند، زیرا معتقدند رکودها در عرض چند سال محو خواهند شد و رشد بلندمدت در نهایت استاندارد زندگی را تعیین خواهد کرد. آنها تمایل دارند بیشتر بر کاهش نرخ طبیعی بیکاری ناشی از نهادهای اقتصادی و سیاستهای دولت تمرکز کنند تا بیکاری ادواری ناشی از رکود اقتصادی.
اقتصاددانان نئوکلاسیک نیز هیچ سود اجتماعی برای تورم نمیبینند. با منحنی AS کینزی با شیب رو به بالا، تورم می تواند بوجود آید زیرا اقتصاد در حال نزدیک شدن به اشتغال کامل است. با منحنی AS نئوکلاسیک بلند مدت عمودی، تورم با هیچ افزایشی در تولید همراه نیست. اگر عرضه کل عمودی باشد، تقاضای کل بر مقدار تولید تأثیر نمی گذارد. در عوض، تقاضای کل تنها می تواند باعث تغییرات تورمی در سطح قیمت ها شود. منحنی عرضه کل عمودی، که در آن مقدار خروجی با بسیاری از سطوح مختلف قیمت سازگار است، همچنین یک منحنی فیلیپس عمودی را نشان می دهد.
۱۳.۳ متعادلسازی مدلهای کینزی و نئوکلاسیک
دیدگاه کینزی تغییرات در تقاضای کل را علت نوسانات چرخه کسب و کار می داند. کینزی ها احتمالاً طرفدار این هستند که سیاست گذاران فعالانه تلاش می کنند دوره های رکود و تورم را معکوس کنند زیرا آنها متقاعد نشده اند که اقتصاد خود اصلاح کننده می تواند به راحتی به اشتغال کامل بازگردد.
دیدگاه نئوکلاسیک تأکید بیشتری بر عرضه کل دارد. اقتصاددانان نئوکلاسیک معتقدند که رشد بهره وری بلند مدت سطح تولید ناخالص داخلی بالقوه را تعیین می کند و اقتصاد به طور معمول پس از تغییر در تقاضای کل به اشتغال کامل باز خواهد گشت. اقتصاددانان نئوکلاسیک که نسبت به اثربخشی و بهنگام بودن سیاست کینزی تردید دارند، بیشتر احتمال دارد که از یک نقش موقت یا نسبتاً محدود برای سیاست تثبیتکننده فعال حمایت کنند.
در حالی که کینزی ها تمایل دارند هنگام مقابله با رکود از یک مبادله قابل قبول بین تورم و بیکاری حمایت کنند، اقتصاددانان نئوکلاسیک استدلال می کنند که چنین مبادله ای وجود ندارد. هر گونه سود کوتاه مدت در بیکاری کمتر در نهایت از بین خواهد رفت و نتیجه سیاست فعال تنها تورم خواهد بود.