13.1: مقدمه ای بر دیدگاه نئوکلاسیک
- Page ID
- 212940
\( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)
\( \newcommand{\dsum}{\displaystyle\sum\limits} \)
\( \newcommand{\dint}{\displaystyle\int\limits} \)
\( \newcommand{\dlim}{\displaystyle\lim\limits} \)
\( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\) \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\) \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)
\( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\) \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)
\( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\) \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)
\( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
\( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
\( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\)
\( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)
\( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\)
\( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)
\( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\)
\( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)
\( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\) \( \newcommand{\AA}{\unicode[.8,0]{x212B}}\)
\( \newcommand{\vectorA}[1]{\vec{#1}} % arrow\)
\( \newcommand{\vectorAt}[1]{\vec{\text{#1}}} % arrow\)
\( \newcommand{\vectorB}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\( \newcommand{\vectorC}[1]{\textbf{#1}} \)
\( \newcommand{\vectorD}[1]{\overrightarrow{#1}} \)
\( \newcommand{\vectorDt}[1]{\overrightarrow{\text{#1}}} \)
\( \newcommand{\vectE}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash{\mathbf {#1}}}} \)
\( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\(\newcommand{\longvect}{\overrightarrow}\)
\( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)
\(\newcommand{\avec}{\mathbf a}\) \(\newcommand{\bvec}{\mathbf b}\) \(\newcommand{\cvec}{\mathbf c}\) \(\newcommand{\dvec}{\mathbf d}\) \(\newcommand{\dtil}{\widetilde{\mathbf d}}\) \(\newcommand{\evec}{\mathbf e}\) \(\newcommand{\fvec}{\mathbf f}\) \(\newcommand{\nvec}{\mathbf n}\) \(\newcommand{\pvec}{\mathbf p}\) \(\newcommand{\qvec}{\mathbf q}\) \(\newcommand{\svec}{\mathbf s}\) \(\newcommand{\tvec}{\mathbf t}\) \(\newcommand{\uvec}{\mathbf u}\) \(\newcommand{\vvec}{\mathbf v}\) \(\newcommand{\wvec}{\mathbf w}\) \(\newcommand{\xvec}{\mathbf x}\) \(\newcommand{\yvec}{\mathbf y}\) \(\newcommand{\zvec}{\mathbf z}\) \(\newcommand{\rvec}{\mathbf r}\) \(\newcommand{\mvec}{\mathbf m}\) \(\newcommand{\zerovec}{\mathbf 0}\) \(\newcommand{\onevec}{\mathbf 1}\) \(\newcommand{\real}{\mathbb R}\) \(\newcommand{\twovec}[2]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\ctwovec}[2]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\threevec}[3]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cthreevec}[3]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fourvec}[4]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfourvec}[4]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fivevec}[5]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfivevec}[5]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\mattwo}[4]{\left[\begin{array}{rr}#1 \amp #2 \\ #3 \amp #4 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\laspan}[1]{\text{Span}\{#1\}}\) \(\newcommand{\bcal}{\cal B}\) \(\newcommand{\ccal}{\cal C}\) \(\newcommand{\scal}{\cal S}\) \(\newcommand{\wcal}{\cal W}\) \(\newcommand{\ecal}{\cal E}\) \(\newcommand{\coords}[2]{\left\{#1\right\}_{#2}}\) \(\newcommand{\gray}[1]{\color{gray}{#1}}\) \(\newcommand{\lgray}[1]{\color{lightgray}{#1}}\) \(\newcommand{\rank}{\operatorname{rank}}\) \(\newcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\col}{\text{Col}}\) \(\renewcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\nul}{\text{Nul}}\) \(\newcommand{\var}{\text{Var}}\) \(\newcommand{\corr}{\text{corr}}\) \(\newcommand{\len}[1]{\left|#1\right|}\) \(\newcommand{\bbar}{\overline{\bvec}}\) \(\newcommand{\bhat}{\widehat{\bvec}}\) \(\newcommand{\bperp}{\bvec^\perp}\) \(\newcommand{\xhat}{\widehat{\xvec}}\) \(\newcommand{\vhat}{\widehat{\vvec}}\) \(\newcommand{\uhat}{\widehat{\uvec}}\) \(\newcommand{\what}{\widehat{\wvec}}\) \(\newcommand{\Sighat}{\widehat{\Sigma}}\) \(\newcommand{\lt}{<}\) \(\newcommand{\gt}{>}\) \(\newcommand{\amp}{&}\) \(\definecolor{fillinmathshade}{gray}{0.9}\)اهداف فصل
در این فصل، شما در مورد:
- بلوک های سازنده تحلیل نئوکلاسیک
- دلالتهای سیاستی از دیدگاه نئوکلاسیک
- متعادلسازی مدلهای کینزی و نئوکلاسیک
آن را به خانه بیاورید
پیمایش در آبهای ناشناخته
طبق گزارش دفتر ملی تحقیقات اقتصادی (NBER)، رکود بزرگ در ژوئن 2009 پس از 18 ماه به پایان رسید. NBER انواع اقدامات فعالیت اقتصادی را برای سنجش سلامت کلی اقتصاد بررسی می کند. این اقدامات شامل درآمد واقعی، عمده فروشی و خرده فروشی، اشتغال و تولید صنعتی است. در سالهای پس از پایان رسمی این رکود اقتصادی تاریخی، روشن شده است که رکود بزرگ دو جانبه بود و با فروپاشی بازار مسکن و شکست موسسات اعتباری سیستم مالی، اقتصاد ایالات متحده را بیش از پیش آلوده کرد. در حالی که بازار سهام به سرعت تریلیون ها دلار ارزش خود را از دست داد، هزینه های مصرف کننده کاهش یافت و شرکت ها شروع به کاهش مشاغل کردند، سیاست گذاران اقتصادی در حال مبارزه با چگونگی مبارزه و جلوگیری از فروپاشی اقتصادی ملی و حتی جهانی بودند. در پایان، سیاستگذاران از تعدادی از سیاستهای پولی و مالی بحث برانگیز برای حمایت از بازار مسکن و صنایع داخلی و همچنین ایجاد ثبات در بخش مالی استفاده کردند. برخی از این ابتکارات شامل موارد زیر است:
- بانک فدرال رزرو هر دو دارایی سنتی و غیر سنتی را از ترازنامه بانک ها خریداری می کند. با انجام این کار، فدرال رزرو پول را به سیستم بانکی تزریق کرد و مقادیر وجوه موجود برای وام دادن به بخش کسب و کار و مصرف کنندگان را افزایش داد. این امر همچنین نرخ بهره کوتاه مدت را به صفر درصد کاهش داد که باعث کاهش ارزش دلار آمریکا در بازار جهانی و افزایش صادرات شد.
- کنگره و رئیس جمهور همچنین چندین قانون را تصویب کردند که بازار مالی را تثبیت می کند. برنامه کمک به دارایی های مشکل دار (TARP)، که در اواخر سال 2008 تصویب شد، به دولت اجازه داد تا پول نقد را به بانک های مشکل دار و سایر موسسات مالی تزریق کند و به حمایت از جنرال موتورز و کرایسلر کمک کند، زیرا آنها با ورشکستگی مواجه شدند و تهدید به از دست دادن شغل در سراسر زنجیره تامین خود کردند. قانون بهبود و سرمایه گذاری مجدد آمریکا در اوایل سال 2009 تخفیف های مالیاتی را برای خانواده های کم درآمد و متوسط فراهم کرد تا هزینه های مصرف کننده را تشویق کند.
چهار سال پس از پایان رکود بزرگ، اقتصاد هنوز نتوانسته بود به سطح تولید و رشد پیش از رکود بازگردد. بهره وری سالانه تنها 1.9٪ بین 2009 و 2012 در مقایسه با نرخ رشد سالانه 2.7٪ آن بین 2000 و 2007 افزایش یافته است، بیکاری بالاتر از نرخ طبیعی باقی مانده است، و تولید ناخالص داخلی واقعی همچنان از رشد بالقوه عقب مانده است. اقداماتی که دولت برای تثبیت اقتصاد انجام داد، مورد بررسی قرار گرفت و بحث در مورد اثربخشی آنها ادامه دارد. در این فصل، ما دیدگاه نئوکلاسیک در مورد اقتصاد را مورد بحث قرار خواهیم داد و آن را با دیدگاه کینزی مقایسه خواهیم کرد، با استفاده از رکود بزرگ و رکود اخیر ناشی از همه گیری به عنوان نمونه.
در شیکاگو، ایلینوی، بالاترین دمای ثبت شده 105 درجه در ژوئیه 1995 بود، در حالی که کمترین دمای ثبت شده 27 درجه زیر صفر در ژانویه 1958 بود. درک اینکه چرا این الگوهای آب و هوایی شدید رخ داده است جالب خواهد بود. با این حال، اگر می خواهید الگوی آب و هوایی معمولی در شیکاگو را درک کنید، به جای تمرکز بر افراط و تفریط یک بار، باید به کل الگوی داده ها در طول زمان نگاه کنید.
یک درس مشابه در مورد مطالعه اقتصاد کلان اعمال می شود. مطالعه شرایط شدید، مانند رکود بزرگ دهه 1930، رکود بزرگ 2008-2009 یا رکود ناشی از همه گیری در سال 2020 جالب است. با این حال، اگر می خواهید کل تصویر را درک کنید، باید بلند مدت را بررسی کنید. نرخ بیکاری را در نظر بگیرید. نرخ بیکاری از 3.5٪ در سال 1969 به 9.7٪ در سال 1982 و 8.1٪ در سال 2020 در نوسان بوده است. حتی زمانی که نرخ بیکاری ایالات متحده در طول رکود افزایش یافت و در طول گسترش کاهش یافت، همچنان به محله عمومی 5.0٪ بازگشت. هنگامی که دفتر بودجه کنگره غیر حزبی پیش بینی های اقتصادی بلند مدت خود را در 2010 انجام داد، فرض کرد که از 2015 تا 2020، پس از رکود اقتصادی، نرخ بیکاری 5.0٪ خواهد بود. در فوریه 2020، قبل از همه گیری COVID-19، نرخ بیکاری به پایین ترین سطح تاریخی 3.5 درصد رسید و از اوایل سال 5 به زیر 2022 درصد بازگشت. از منظر بلند مدت، به نظر می رسد اقتصاد همچنان خود را با این نرخ بیکاری تنظیم می کند.
همانطور که از نام «نئوکلاسیک» بر می آید، این دیدگاه از چگونگی عملکرد اقتصاد کلان، یک دیدگاه «جدید» از مدل کلاسیک «قدیمی» اقتصاد است. دیدگاه کلاسیک، فلسفه اقتصادی غالب تا زمان رکود بزرگ، این بود که نوسانات کوتاه مدت در فعالیت اقتصادی به سرعت، با قیمت های انعطاف پذیر، به اشتغال کامل تبدیل می شود. این دیدگاه از اقتصاد حاکی از منحنی عرضه کل عمودی در تولید ناخالص داخلی اشتغال کامل است و یک رویکرد سیاستی «دست از دست» را تجویز می کند. به عنوان مثال، اگر اقتصاد به رکود برسد (یک تغییر به سمت چپ منحنی تقاضای کل)، به طور موقت مازاد کالاها را نشان می دهد. کاهش قیمت ها این مازاد را از بین می برد و اقتصاد به سطح اشتغال کامل تولید ناخالص داخلی باز می گردد. هیچ سیاست مالی یا پولی فعالی مورد نیاز نبود. در واقع، دیدگاه کلاسیک این بود که سیاست مالی یا پولی انبساطی به جای افزایش تولید ناخالص داخلی، فقط باعث تورم می شود. تأثیر عمیق و ماندگار رکود بزرگ این تفکر را تغییر داد و اقتصاد کینزی، که سیاست مالی فعال را برای کاهش تقاضای کل ضعیف تجویز می کرد، به چشم انداز اصلی تر تبدیل شد.