۱۱.۹: مفاهیم کلیدی و خلاصه
- Page ID
- 212967
\( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)
\( \newcommand{\dsum}{\displaystyle\sum\limits} \)
\( \newcommand{\dint}{\displaystyle\int\limits} \)
\( \newcommand{\dlim}{\displaystyle\lim\limits} \)
\( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\) \( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\) \( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)
\( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\) \( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)
\( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\) \( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)
\( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
\( \newcommand{\id}{\mathrm{id}}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\)
\( \newcommand{\kernel}{\mathrm{null}\,}\)
\( \newcommand{\range}{\mathrm{range}\,}\)
\( \newcommand{\RealPart}{\mathrm{Re}}\)
\( \newcommand{\ImaginaryPart}{\mathrm{Im}}\)
\( \newcommand{\Argument}{\mathrm{Arg}}\)
\( \newcommand{\norm}[1]{\| #1 \|}\)
\( \newcommand{\inner}[2]{\langle #1, #2 \rangle}\)
\( \newcommand{\Span}{\mathrm{span}}\) \( \newcommand{\AA}{\unicode[.8,0]{x212B}}\)
\( \newcommand{\vectorA}[1]{\vec{#1}} % arrow\)
\( \newcommand{\vectorAt}[1]{\vec{\text{#1}}} % arrow\)
\( \newcommand{\vectorB}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\( \newcommand{\vectorC}[1]{\textbf{#1}} \)
\( \newcommand{\vectorD}[1]{\overrightarrow{#1}} \)
\( \newcommand{\vectorDt}[1]{\overrightarrow{\text{#1}}} \)
\( \newcommand{\vectE}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash{\mathbf {#1}}}} \)
\( \newcommand{\vecs}[1]{\overset { \scriptstyle \rightharpoonup} {\mathbf{#1}} } \)
\(\newcommand{\longvect}{\overrightarrow}\)
\( \newcommand{\vecd}[1]{\overset{-\!-\!\rightharpoonup}{\vphantom{a}\smash {#1}}} \)
\(\newcommand{\avec}{\mathbf a}\) \(\newcommand{\bvec}{\mathbf b}\) \(\newcommand{\cvec}{\mathbf c}\) \(\newcommand{\dvec}{\mathbf d}\) \(\newcommand{\dtil}{\widetilde{\mathbf d}}\) \(\newcommand{\evec}{\mathbf e}\) \(\newcommand{\fvec}{\mathbf f}\) \(\newcommand{\nvec}{\mathbf n}\) \(\newcommand{\pvec}{\mathbf p}\) \(\newcommand{\qvec}{\mathbf q}\) \(\newcommand{\svec}{\mathbf s}\) \(\newcommand{\tvec}{\mathbf t}\) \(\newcommand{\uvec}{\mathbf u}\) \(\newcommand{\vvec}{\mathbf v}\) \(\newcommand{\wvec}{\mathbf w}\) \(\newcommand{\xvec}{\mathbf x}\) \(\newcommand{\yvec}{\mathbf y}\) \(\newcommand{\zvec}{\mathbf z}\) \(\newcommand{\rvec}{\mathbf r}\) \(\newcommand{\mvec}{\mathbf m}\) \(\newcommand{\zerovec}{\mathbf 0}\) \(\newcommand{\onevec}{\mathbf 1}\) \(\newcommand{\real}{\mathbb R}\) \(\newcommand{\twovec}[2]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\ctwovec}[2]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\threevec}[3]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cthreevec}[3]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fourvec}[4]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfourvec}[4]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\fivevec}[5]{\left[\begin{array}{r}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\cfivevec}[5]{\left[\begin{array}{c}#1 \\ #2 \\ #3 \\ #4 \\ #5 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\mattwo}[4]{\left[\begin{array}{rr}#1 \amp #2 \\ #3 \amp #4 \\ \end{array}\right]}\) \(\newcommand{\laspan}[1]{\text{Span}\{#1\}}\) \(\newcommand{\bcal}{\cal B}\) \(\newcommand{\ccal}{\cal C}\) \(\newcommand{\scal}{\cal S}\) \(\newcommand{\wcal}{\cal W}\) \(\newcommand{\ecal}{\cal E}\) \(\newcommand{\coords}[2]{\left\{#1\right\}_{#2}}\) \(\newcommand{\gray}[1]{\color{gray}{#1}}\) \(\newcommand{\lgray}[1]{\color{lightgray}{#1}}\) \(\newcommand{\rank}{\operatorname{rank}}\) \(\newcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\col}{\text{Col}}\) \(\renewcommand{\row}{\text{Row}}\) \(\newcommand{\nul}{\text{Nul}}\) \(\newcommand{\var}{\text{Var}}\) \(\newcommand{\corr}{\text{corr}}\) \(\newcommand{\len}[1]{\left|#1\right|}\) \(\newcommand{\bbar}{\overline{\bvec}}\) \(\newcommand{\bhat}{\widehat{\bvec}}\) \(\newcommand{\bperp}{\bvec^\perp}\) \(\newcommand{\xhat}{\widehat{\xvec}}\) \(\newcommand{\vhat}{\widehat{\vvec}}\) \(\newcommand{\uhat}{\widehat{\uvec}}\) \(\newcommand{\what}{\widehat{\wvec}}\) \(\newcommand{\Sighat}{\widehat{\Sigma}}\) \(\newcommand{\lt}{<}\) \(\newcommand{\gt}{>}\) \(\newcommand{\amp}{&}\) \(\definecolor{fillinmathshade}{gray}{0.9}\)11.1 چشم اندازهای اقتصاد کلان در تقاضا و عرضه
اقتصاددانان نئوکلاسیک بر قانون سی تأکید می کنند، که معتقد است عرضه تقاضای خود را ایجاد می کند. اقتصاددانان کینزی بر قانون کینز تأکید دارند، که معتقد است تقاضا عرضه خود را ایجاد می کند. بسیاری از اقتصاددانان جریان اصلی با تأکید بر اهمیت تقاضای کل، برای کوتاه مدت، و یک دیدگاه نئوکلاسیک، با تأکید بر اهمیت عرضه کل، برای بلند مدت، دیدگاه کینزی را در نظر می گیرند.
11.2 ایجاد یک مدل از تقاضای کل و عرضه کل
منحنی عرضه کل کوتاه مدت با شیب رو به بالا (SRAS) نشان دهنده رابطه مثبت بین سطح قیمت و سطح تولید ناخالص داخلی واقعی در کوتاه مدت است. عرضه کل افزایش می یابد، زیرا زمانی که سطح قیمت برای خروجی ها افزایش می یابد، در حالی که سطح قیمت نهاده ها ثابت می ماند، فرصت برای سود اضافی تولید بیشتر را تشویق می کند. منحنی عرضه کل نزدیک به افقی در سمت چپ و نزدیک به عمودی در سمت راست است. در بلند مدت، ما عرضه کل را با یک خط عمودی در سطح تولید بالقوه نشان می دهیم، که حداکثر سطح تولیدی است که اقتصاد می تواند با سطوح موجود کارگران، سرمایه فیزیکی، فناوری و نهادهای اقتصادی تولید کند.
منحنی تقاضای کل شیب دار رو به پایین (AD) رابطه بین سطح قیمت برای خروجی ها و مقدار کل هزینه ها در اقتصاد را نشان می دهد. این کاهش به دلیل: (الف) اثر ثروت، به این معنی است که سطح بالاتر قیمت منجر به کاهش ثروت واقعی می شود که سطح مصرف را کاهش می دهد؛ (ب) اثر نرخ بهره، که نشان می دهد که سطح بالاتر قیمت به معنای تقاضای بیشتر برای پول است، که منجر به افزایش نرخ بهره و کاهش هزینه های سرمایه گذاری می شود؛ و (ج) اثر قیمت خارجی، که معتقد است افزایش سطح قیمت کالاهای داخلی را نسبتا گران تر می کند، جلوگیری از صادرات و تشویق واردات
11.3 تغییر در عرضه کل
نمودار تقاضای مجموعی/عرضه کل (AD/AS) نشان می دهد که چگونه AD و AS تعامل دارند. تقاطع منحنی های AD و AS نشان دهنده تعادل خروجی و سطح قیمت در اقتصاد است. حرکات AS یا AD منجر به تولید تعادل و سطح قیمت متفاوت خواهد شد. منحنی عرضه کل با افزایش بهره وری به سمت راست تغییر خواهد کرد. با افزایش قیمت ورودی های کلیدی به سمت چپ برمی گردد و اگر قیمت ورودی های کلیدی کاهش یابد، به سمت راست حرکت می کند. اگر منحنی AS به سمت چپ برگردد، ترکیبی از تولید کمتر، بیکاری بالاتر و تورم بالاتر، که رکود تورمی نامیده می شود، رخ می دهد. اگر AS به سمت راست حرکت کند، ترکیبی از تورم پایین تر، تولید بالاتر و بیکاری کمتر امکان پذیر است.
11.4 تغییر در تقاضای کل
منحنی AD به عنوان اجزای تقاضای کل - C، I، G و X-M - افزایش می یابد. با سقوط این اجزا به سمت چپ برمی گردد. این عوامل می توانند به دلیل انتخاب های مختلف شخصی تغییر کنند، مانند مواردی که ناشی از اعتماد مصرف کننده یا کسب و کار یا انتخاب سیاست مانند تغییر در هزینه های دولت و مالیات است. اگر منحنی AD به سمت راست تغییر کند، مقدار تعادل تولید و سطح قیمت افزایش می یابد. اگر منحنی AD به سمت چپ تغییر کند، مقدار تعادل خروجی و سطح قیمت سقوط خواهد کرد. اینکه آیا خروجی تعادلی نسبتاً بیشتر از سطح قیمت تغییر میکند یا اینکه سطح قیمتها نسبتاً بیشتر از خروجی تغییر میکند، توسط جایی که منحنی AD با منحنی AS تلاقی میکند تعیین میشود.
نمودار AD/AS به طور سطحی شبیه نمودار عرضه و تقاضای اقتصاد خرد در سطح است، اما در واقعیت، آنچه در محورهای افقی و عمودی است و دلایل اقتصادی اساسی شکل منحنی ها بسیار متفاوت است. ما می توانیم رشد اقتصادی بلند مدت را در چارچوب AD/AS با تغییر تدریجی منحنی عرضه کل به سمت راست نشان دهیم. ما رکود اقتصادی را نشان می دهیم زمانی که تقاطع AD و AS به طور قابل توجهی کمتر از تولید ناخالص داخلی بالقوه است، در حالی که ما یک اقتصاد در حال گسترش را نشان می دهیم زمانی که تقاطع AS و AD نزدیک به تولید ناخالص داخلی بالقوه است.
11.5 چگونه مدل AD/AS رشد، بیکاری و تورم را در بر می گیرد
بیکاری دوره ای در چارچوب AD/AS نسبتاً زیاد است، زمانی که تعادل به طور قابل توجهی کمتر از تولید ناخالص داخلی بالقوه است. بیکاری دوره ای در چارچوب AD/AS کوچک است، زمانی که تعادل نزدیک به تولید ناخالص داخلی بالقوه است. نرخ طبیعی بیکاری، که توسط نهادهای بازار کار اقتصاد تعیین می شود، در معنای اقتصاددانان از تولید ناخالص داخلی بالقوه ساخته شده است، اما در غیر این صورت در نمودار AD/AS ظاهر نمی شود. چارچوب AD/AS فشارهایی را برای افزایش یا کاهش تورم نشان می دهد، زمانی که حرکت از یک تعادل به تعادل دیگر باعث افزایش یا کاهش سطح قیمت می شود. تراز تجاری به طور مستقیم در نمودار AD/AS ظاهر نمی شود، اما به طور غیر مستقیم از چند طریق ظاهر می شود. افزایش صادرات یا کاهش واردات می تواند باعث تغییر در AD شود. تغییر در قیمت نهادههای کلیدی وارداتی برای تولید، مانند نفت، میتواند باعث تغییر در AS شود. مدل AD/AS مدل کلیدی است که ما در این کتاب برای درک مسائل اقتصاد کلان استفاده می کنیم.
11.6 قانون کینز و قانون سی در مدل AD/AS
ما می توانیم منحنی SRAS را به سه منطقه تقسیم کنیم. قانون کینز می گوید تقاضا عرضه خود را ایجاد می کند، به طوری که تغییرات در تقاضای کل باعث تغییر در تولید ناخالص داخلی واقعی و اشتغال می شود. ما می توانیم قانون کینز را در منطقه کینزی افقی منحنی عرضه کل نشان دهیم. ناحیهی کینزی در سمت چپ منحنی SRAS جایی که نسبتاً مسطح است رخ میدهد، بنابراین حرکات AD بر تولید تأثیر میگذارد، اما تأثیر کمی بر سطح قیمت دارد. قانون بگو می گوید عرضه تقاضای خود را ایجاد می کند. تغییرات در تقاضای کل هیچ تاثیری بر تولید ناخالص داخلی واقعی و اشتغال ندارد، فقط در سطح قیمت. ما می توانیم قانون سی را در ناحیه نئوکلاسیک عمودی منحنی عرضه کل نشان دهیم. منطقه نئوکلاسیک در سمت راست منحنی SRAS اتفاق می افتد، جایی که نسبتا عمودی است، و بنابراین حرکت در AD بر سطح قیمت تاثیر می گذارد، اما تاثیر کمی بر تولید دارد. منطقه میانی در وسط منحنی SRAS شیب دار رو به بالا است، بنابراین افزایش AD باعث تولید و سطح قیمت بالاتر می شود، در حالی که کاهش AD منجر به کاهش تولید و سطح قیمت می شود.